هج رمبوکین چمگے که تتُنّیگیں هاجیان هرکَده که نوش اَنتءُ وَراَنت پدا سیرءَ نه بَـۓ اَنت.

 هرکس چه اے   چمگءَ نوش اِتءُ وارت نه تهنا آییءِ تُنّ نه پروش ایت بلکه گیشتر تنگءُ هینارءَ بیت.

چه اے چمگءَ مهِتر بابا آدم. ابراهیم هلیل. نوه موسا.ایساءُ نبیانی سرتاج نوش اِتگ اَنت ءُ گیشتر شیدایءُ واهوک بوتگ اَنت.

هج هما چمگ اِنت که مسلمانءُ مومنانی سرجمین گناهانی شودکءُ پلگاروک اِنت.

هجءِ موسم. هجءِ مولم په مومنءَ گهترین درگت اِنت که مومن اِے  معنوی درگتءَ په جهانے  بدلءَ نه کنت.

 هج آشکانی چوگانءِ جاگه اِنت.

 هج مومنانی رازانی درشان کنگءِ هندءُ جاه اِنت.

 هج لوٹگءُ تمنا کنگءِ جاگه اِنت.

گُل په تو اَی هاجی اَی کسےکه بیت اللهءِ واهند ترءَ داوت کنگءُ لو ٹ اِتگ . ترا تئی هج مبارک بات.

****

اِدان رنگ ،زاتءُ نسب،دولتءُ هکومت، زبانءُ دود هچی هساب نه اِنت  .

ادان درستان یک اَنت .سیه.اسپیت.زردءُ سُهر درست یک هدایءَ توار کنگ اَنت

 لبیک اللهمّ لک لبیک

 درستان گون هما زبانءَ که آدمءُ سرورءِ آلَم توار کتگ

 عربءُ عجم  درستان گوش اَنت لبیک اللهمّ لک لبیک

***   

مزدلفه یا مشعرالحرام

 

«فاذا افضتم من عرفات فاذکروا الله عند المشعر الحرام»

«گـڑا وهدیکه  چه اَرپاتءَ جهلاگءُ شیوَگ بوت اِت، مشعرالحرامءِ هندءَ اللهءَ یات کن اِت.»

[۱]

مزدلفهءِ آدگه  نام مشعرالحرام اِنت. مشعرالحرام جا هے اَرپات ءُ منایءِ درمیانءَ  که باد چه وادی یا درة مأذمین کرار داریت ءُحاجیان باد چه مگرب ءَ که عرفهءِ روچ اِنت دیم په اِے دمگءُ محلءَ رهادگءَ بیَنت